Çamlıkaya Belediye Başkanı Gültekin “Bizi, güneydeki belediyeyle batıdaki belediyeyle aynı kefeye koyamaz. Oralar gelişmiş. Bu yalnız Cumhuriyet döneminde değil, Osmanlı döneminde de Sivas’tan öteye önem verilmiş, bu taraf geri kalmış. Bize biraz devlet cömert davranacak ki, buradaki insanlara hizmet götürebilelim...”

Çamlıkaya Beldesi Belediye Başkanı Mehmet Gültekin bize kısaca kendinden bah-setti: “Yazın Kaçgar’ın güney eteklerinde 1-1,5 ay kamp yapar, doğayı dolaşırım. Doğayı kitap okumayı çok severim.” Neden siyaset? Diye sorduk. O da şöyle açıkladı: “Yöre halkı aday olmamı iste-mişler. Ben devamlı kaçtım, sıkıştırınca da a-day oldum. Bağımsız aday olmak istedim, halk ise CHP’den olmamı istedi. 1989’da se-çimleri kazandık. Üç dönemdir belediye baş-kanıyım. Şu an DYP’deyim. DYP’nde bazı yanlışlar yapıldı. Ama Erzurum Valisi olduğu zamanlar Mehmet Ağar’ın iyiliğini gördüm, benim okulumu, yolumu yaptılar. Şu an bu nedenle DYP’ne devam ediyorum.”

KADRO VE BORÇLAR

Şu anda 12 personelle birlikte hiz-metlerimizi yürütüyoruz. İçme suyunu İller Bankası getirdiği için paylarımız kesiliyor. Personelimize birkaç ay maaş ödeyemedik. Ayda 3-3,5 milyar para geliyor. Ben de sıkış-tım. Ama ben Allah’tan başka kimseden bir şey talep etmiyorum.

ALTYAPI

Çamlıkaya merkezde kanalizasyonun hemen hemen %90’ı tamamlanmış durumda. Birkaç tane mahallemiz var. Buralarda kanali-zasyon bitmedi. Foseptik çukurlar yaptık. İçme suyu yeterli. Hemşehrilerimiz içme suyu konusunda olsun, fakirlere yardım konusunda olsun çok duyarlılar. Bize para gönderiyorlar. Biz de çocuklara dağıtıyoruz. Bizim küçüklüğümüzde öğretmen yetiştiren iki kurum vardı. Köy enstitüleri ve öğretmen okulları. Öğretmen okulları çocuk-ları şehirden alıyordu, köy enstitüleri de köy-den alıyordu, köye veriyordu. o­n parmakta o­n hüner olan öğrenciler yetiştiriliyordu. Halk oyunları oynardık, enstrüman çalardık. Batıdan öğretmenlerimiz vardı. Ama köylü çocuklarının okumasına karşı olan gurup, köy enstitülerini kapattılar.

YÖRENİN ÖZKAYNAKLARI

Bizim belirgin kaynaklarımız yok Za-ten göç olayı burayı etkiledi. Çamlıkaya eski-den çok kalabalıktı. Cumhuriyet Bayramı sonrası gidiyorlar, okullar tatil olunca, burası turistik belde gibi oluyor, herkes geri geliyor. Burada meyve, sebze yetişiyor, ken-dileri için yetiştiriyorlar. Fazla olan bir kısmı-nı da ticari amaçlı satıyorlar. Halkımızın ge-neli gurbetçi.

ULAŞIM VE ARAÇ PARKI

İki minibüsümüz, bir tane otobüsü-müz var. Bunlarla taşıma yapıyoruz, ama pa-ra getirmiyor. Araçlarımız hep boş gidiyor. Bu nedenle haftada 3 gün servis yapmaya başladık. Özel arabalar da çalışmakta.

YAPILAN HİZMETLER

Ben burayı borçlu almıştım. Eski bir daktilosu vardı, o da tam yazmıyordu. Ankara, İzmir, Çanakkale’de beni seven dostla-rımdan para topladım. Borçlarımızın bir kıs-mını bu şekilde ödedim. 6 yataklı bir misafir-hane yaptım, otelimizin eski hali kullanılacak gibi değildi. Gelen insanların burada kalacağı bir yer yoktu. Oteli yaptım, belediye olarak kendimiz çalıştırmaktayız. Düğün sa-lonu yaptırdım, lojman yaptırdım, fı-rın yaptırdım, Çamlıkaya’nın içme suyunu getirdim. Asfaltını yaptırdık, sokak çalışmaları yaptık. Az parayla çok hizmet yapmak mümkün değil tabi. Bir de çalışmalarımız ilkbahar ya da sonbaharda olabiliyor. Çünkü sulama zamanında burada iş yapma-nız mümkün değil, vatandaşın suyu-nu kesemezsiniz. Yolsuz mahallemiz kalmadı sayılır. Yol gidince elektrik ve telefon da gidiyor. Bazı mahallele-re ahşap köprüler yapıyoruz.

MAHALLİ İDARELER YASASI

Bunun propagandası seçimlerden önce devamlı yapılıyor; ama seçimler bittik-ten sonra mahalli idarelere gereken önem ve-rilmiyor. Ben buradan proje yapıp götürüyo-rum, projenin olurunu sonbaharda inşaat bit-tikten sonra veriyorlar, hiçbir şey yapamıyo-rum. Bizi, güneydeki belediyeyle batıdaki be-lediyeyle aynı kefeye koyamaz. Oralar geliş-miş. Bu yalnız Cumhuriyet döneminde değil, Osmanlı döneminde de Sivas’tan öteye önem verilmiş, bu taraf geri kalmış. Bize bi-raz devlet cömert davranacak ki, buradaki insanlara hizmet götürebilelim. Yoksa mümkün değil. Burası 2000 yılında afete uğ-radı. İller Bankasının raporu var. Karayolları-nın raporu var. Ama beni afet kapsamına al-madılar. Erzurum’da, Afyon’da iktidarın a-damları afete alındı. Ödeneği de afet kapsa-mına alınmayan belediyelerden kesiliyor. Benim neyim var ki?..Benden kesip o­na veriyorlar.Bizim elimizde tılsımlı değnek yok. Para olacak ki bu insanlara hizmet götüresin.

MESAJLAR

Herkesin kendine göre bir programı var. Biz eleştirebiliriz; ama, o­nların dediği olur belki. Zaten eleştiriler olmadan doğruları bulmak mümkün değil. Yani eleştirilecek. Bu gayet normal. Bir miktar paraya ihtiyacı var belediyelerimizin. İlimizin yeni milletvekille-rinden bu konuda destek bekliyorum.

HALKA

Ben o­nların emrinde çalışan bir insa-nım. Belediye başkanı değil, öğretmenim, o­n-lara her zaman mesaj veriyorum. Mesajım şu: Kız-erkek ayrımı yapmadan çocuklarınızı okutun.Benim için her şey eğitim. Bilgi ancak okumakla olur. Bilgi iyi günde servettir.kötü günde sığınak, karanlık günde aydınlıktır. Buraya kadar gelip bizleri dinlediği-niz için sizlere yürekten teşekkür ediyorum.

MEHMET GÜLTEKİN KİMDİR?

1934 Çamlıkaya doğumlu İlkokulu 1946 senesinde Çamlıkaya’da bitirdi. Pulur Köy Enstitüsüne sınavla girdi. 1952’de bitirdi ve öğretmen oldu. 1978’de İspir YİBO’dan emekli oldu.