1952 Hatay Reyhanlı doğumluyum. Hatay eski Bayındırlık İl Müdürlüğü görevinde bulundum. 1992-1994 yılları arasında Refah Partisi’nin il başkanlığını yaptım. 1994 yılında RP’den milletvekili seçildim. Bugün de FP milletvekili olarak siyasi yaşamımı sürdürüyorum.

Hatay ilimiz gerek turistik, gerek tarımsal, gerekse sanayi ve coğrafik yapısı sebebiyle son derece zengin bir potansiyele sahiptir. Ancak Türkiye’de yönetim bozuklukları sebebiyle en çok problemle karşı karşıya kalan ilimiz de Hatay’dır. Kırıkhan, Reyhanlı, Hassa, Yayladağı, Altınözü, Kumlu’suyla en geri bırakılmış illerdendir. Bugün Antakya’nın, İskenderun’un, Dörtyol’un varoşlarında sıkıntı çeken bir büyük kitle yaşamaktadır. Önceleri 90’lı yılların başlarında Irak’la yapılan ticaret, deniz taşımacılığı büyük istihdam imkanı meydana getirmekte idi. Bu konuların yanlış politikalarla ortadan kalkması ve bunun yanında da % 50-55’i tarımdan geçinen insanlarımızın izlenen tarım politikası nedeniyle mağdur edilmesi ilimizi iyiden iyiye sorunlar kenti haline getirmiştir. Hatay’ın üretimini yaptığı buğday, pamuk, domates gibi ürünlerin devletçe iyi değerlendirilmemesi ekonomisi tarıma dayalı Hatay ve Hatay gibi bir çok ilimizi derinden sarsmıştır. Ayrıca ilimize doğru dışardan yaşanan göç sebebiyle Amik ovasının verimli toprakları ilimiz insanının elinden çıkmakta bu durum Hatay’da sunni bir krize yol açmaktadır. Bu yanlış politikaların bir an önce terkedilmesi ve orada doğan, orada doyan insanlarımızın mağduriyetinin giderilmesi gerekmektedir.

YEREL YÖNETİMLERİN GÜÇSÜZ MALİ YAPISI İNSANIMIZI İYİCE MAĞDUR ETMEKTEDİR.

Bugün ülkemizin temel sorunlarından birisi de yerel hizmet kaynağı olan belediyelerimizin mali yapısının son derece zayıf olmasıdır. Hatay’daki belediyelerimiz de mali açıdan yetersiz olup çoğunluğu bırakın hizmet götürmeyi mevcut personel maaşlarını ödeyemez durumdadırlar. Bu soruna yönelik devletin merkezi idarenin maalesef adil ve geçerli bir çözüm önerisi yok. Her geçen gün işsiz sayımız artmakta gerek tarım gerekse sanayi sektörümüz gün geçtikçe zora düşmektedir. Hatay ilimizde ülke genelinde olduğu gibi aşırı merkeziyetçi, despotik, geçenden 5 alırım geçmeyenden 10 mantığında bir merkezi yönetimin etkisi altındadır. Problemleri de bu sebeple gün geçtikçe artmakta daralan ekonomik yapı, azalan istihdam umutlarımızı kırmaktadır. Gittikçe bozulan sosyal adalet insanımızla devletin arasını açmaktadır. Örneğin İskenderun Demirçelik Fabrikası’nda 4500 kişiyi kadrolu olarak çalıştırıp 250 ila 600 milyon arasında ücret vereceksiniz sonra da 75-80 milyona tasarım adı altında 7000 kişiyi çalıştıracaksınız. Burada meydana getirilen ızdıraptır, devletle milletin arasını açmaktır. 21. asrın kapısında, bilginin, bilimin ışığında izlenen bu politikalar, bu yönetim anlayışı için karabasan ya da ciddiyetsizlikten cahillikten başka bir şey söyleyemiyorum.

KÖYLERE DAİR YENİ BİR DÜZENLEME KESİNLİKLE ŞART

Gün itibariyle, köylerimiz unutulmuş ve kendi haline bırakılmış, 70-80 yıllık yasalarla getirilen kuruşluk salmalara terkedilmiştir. Keşke yeni bir köy idare yasası oluşturulup köylere belli bir bütçe getirilse diyorum. Bu gün ne DSİ ne de Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü buralara bir şey götürememekle muhtarlar yardım için yakın belediyelerin kapısını aşındırmaktadır. Bir an evvel bu konu gündeme alınıp köylere dair gerçek anlamda bir bütçe düzenlemesi getirilmelidir. Belediyeler ise sözde bütçelerle ayakta durmakta kendilerine yüklenen hizmete mali güçlerini kat ve kat aşmaktadır. Genel bütçe payları gün geçtikçe azaltılmakta insanımız ödediği vergi oranında payına düşeni alamamaktadır. Bu durum yıllardan beri süre gelen kendine göre olanları yaşatıp, diğerlerini ezme politikasının bir sonucudur. Bugün belediyelerimize yeterli imkan tanınmazken, işçimize, memurumuza alınterinin karşılığı verilmezken milletten esirgenen paraların 5 katıyla 5 banka kurtarılırken devletimiz büyüktür diyen bir mantığın sonucudur. Cumhurbaşkanına, başbakana yakın olanlara çuvalla, millete yakın olanlara kaşığın ucuyla vermek yanlıştır en büyük adaletsizliktir.

IRAK KAPISI BİR AN ÖNCE TİCARETE AÇILMALIDIR

Bugün Irak sınırının kapalı olmasının acısını Hatay, hatta tüm Türkiye çekmektedir. O dönemlerde Hatay kendisi bir yana birçok ili taşıyan bir ekonomi konumunda idi. Bugün Hatay sokaklarına baksanız ancak 3-5 tır, 3-5 kamyon görebilirsiniz. Bu durum tamamen izlenen yanlış politikaların bir sonucudur. Biz bundan evvelki Refah-Yol döneminde petrol boru hattını ve sınır ticaretini açtık canlanma hemen kendini gösterdi. Bu sorun kolaylıkla çözülebilir ve Körfez bütün Ortadoğu’ya hatta Pakistan, Afganistan, Singapur’a kadar uzanan bir ticaret yolu haline getirilebilir. Havaalanı konusu ihmal edilecek bir konu değildir. Bu bölgenin ekonomisini taşıyacak hava yolunu açacaktır. Sudan bahanelerle engellenmesi son derece yanlıştır. Başlatılan çalışmalar bir an evvel tamamlanmalı bu yanlışlık bir an evvel düzeltilmelidir.

YENİ YÖNETİM TASARISI YANLIŞLARLA DOLU

Eski yasa döneminde eleştirilen bir çok konu gördüğüm kadarıyla yeni yasada ya hiç gündeme alınmamış ya da eskisinden daha kötü hale getirilmiştir. Örneğin yeni yasada memurların yargılanması hemen hemen imkansız hale getirilmekte yerel yönetimler üzerinde daha despot bir disiplin uygulamasına geçilmektedir. Asıl olması gereken yerel hizmetlerin örneğin sağlık, eğitim gibi hizmetlerin tamamen yerel yönetimlere bırakılması ve bütçelerinin güçlendirilmesidir. İnşallah bu ve benzeri önerilerimiz dikkate alınarak daha demokratik bir yasa tasarısı hazırlanır.

HATAY HALKINA ALLAH SABIR VERSİN

Buradan Hatay halkına Allah’tan sabır diliyorum. Haksızlık, kayırmacılık hat safhaya gelmiştir. Kendi partilerine verip diğerlerine vermemek adaletin adı değildir. Hepimiz biriz, hepimiz insanız, hepimiz bu ülkenin insanlarıyız. İnşallah bu zalimane uygulamalar son bulur ve Hatay halkı hakettiği hizmetlere kavuşur.